شماره مطلب: 16515
حلّ شبهاتی درباره‌ی فتنه‌

پاسخ به سه پرسش مهم پیرامون وقایع سال هشتادوهشت

البته فرض این‌که سران فتنه از حقیقت ماجرا اطلاع نداشتند نیز پذیرفتنی نیست؛ چون در این صورت، باید از طریق مسیرهای قانونی اقدام می‌کردند و به جای تحریک و تهییج مردم و ایجاد آشوب و اغتشاش، صندوق‌های رأی را داور نهایی می‌شمردند و به دعوت شورای نگهبان برای بازشماری صندوق‌ها، پاسخ مثبت می‌دانند. بنابراین، روشن است که آنها واقف بودند بازشماری صندوق‌های رأی، تغییری در نتیجه‌ی اعلام شده ایجاد نخواهد کرد.
نسخه مناسب چاپ

پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان- مهدی جمشیدی*:

[یکم]. آیا آشوب‌های سال هشتادوهشت، فتنه بود؟

«فتنه»، تعبیری بود که رهبر معظّم انقلاب برای رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری سال هشتادوهشت انتخاب کردند. در ادبیات اسلامی، فتنه به واقعه‌ای اجتماعی گفته می‌شود که در آن صف‌بندی و تعارض میان دو طرف صورت می‌گیرد، اما با این قید که حقّ و باطل در چنین نزاعی، غبارآلود و مبهم است؛ به طوری که بسیاری مردّد و سرگردان می‌شوند و نمی‌توانند میان این دو، قضاوت کنند و تشخیص بدهند که کدام طرف حقّ، و کدام طرف، باطل است. این نوع غبارآلودگی و ابهام در فضای اجتماعی، شرایط پیچیده و تو در تویی را به وجود می‌آورد که موجب سقوط و لغزش بسیاری از عوام و برخی از خواص می‌شود. علّت این‌که شناخت در این موقعیت اجتماعی، دشوار و سخت می‌شود این است که در دو سوی منازعه و کشمکش، کسانی قرار دارند که یا شخصیت‌های معتبر و متنفّذ دینی هستند، و یا این‌که استدلال‌های آنها، متکی به منابع اسلامی است. چون چنین فضایی در نزاع سال هشتادوهشت شکل گرفت، رهبر معظم انقلاب از آن به عنوان فتنه یاد کردند.

در این فتنه، کسانی‌که بر ضدّ انقلاب و نظام اسلامی شوریدند و اساس آن را با چالش و بحران مواجه کردند نیروهای انقلابیِ سابقه‌دار و صاحب منزلت بودند. از طرف دیگر، مدعای آنها نیز این بود که در انتخابات، تقلّب شده است و نتیجه‌ی اعلام شده، مطابق با آراء مردم نیست. از آنجا که برخی از مردم با سازوکارهای انتخابات آشنا نبودند، به آسانی از دروغ‌پراکنی‌ها، متأثر شدند و گمان ‌بردند که شاید در واقع، تقلّبی انجام شده باشد. به این ترتیب، یک فتنه‌ی اجتماعی پدید آمد.

[دوم]. ریشه‌ و ماهیّت این فتنه چه بود؟

رهبر معظم انقلاب معتقد است که فتنه‌ی اجتماعی سال هشتادوهشت، سه خصوصیت اصلی داشت: «پیچیدگی» از لحاظ نقشه‌های طراحی شده و نیروهای درگیر در آن، «بلندمدّتی» به سبب این‌که دست‌کم ده سال برای اجرای آن زمینه‌سازی شده بود، و «خطرناک بودن» از نظر غایات و مقاصدِ براندازانه و ساختارشکنانه‌ای که رهبران آن دنبال می‌کردند. اما برخی ساده‌انگارانه و سطحی‌اندیشانه تصوّر می‌کنند که آنچه واقع شد، تصادفی و برنامه‌ریزی نشده بود، و یا همه‌ی ماجرا از مناظره‌ی تلویزیونی احمدی‌نژاد و موسوی آغاز شد، و یا این‌که سران فتنه، به راستی می‌پنداشتند که در انتخابات، تقلّب شده است. شواهد و قراینِ عینی، هیچ‌یک از این فرضیه‌ها را تأیید نمی‌کنند. و از جمله این‌که:

الف. چرا چند ماه پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، کمیته‌ی صیانت از آراء تشکیل شد؟ آیا سران فتنه و همراهان آنها – یعنی هاشمی‌رفسنجانی و خاتمی – علم غیب داشتند که در انتخابات، تقلّب صورت خواهد گرفت، و یا نشانه‌ای دال بر این‌که شاید تقلّب انجام شود، در اختیار داشتند؟!

ب. چرا در برابر نظر شورای نگهبان – که هم وجاهت قانونی دارد و هم وجاهت شرعی – گردن‌کشی کردند و اعتبار آن را زیر سئوال بردند؟!

ج. بر فرض که در وجاهت و اعتبار شورای نگهبان تردید داشتند و سخن این شورا را جانبدارانه و سوگیرانه می‌دانستند، چرا از نظر رهبر معظّم انقلاب تبعیّت نکردند؟! مگر بر اساس سنّت امام خمینی – رحمه‌الله علیه – نباید نظر ولیّ فقیه را فصل‌الخطاب قلمداد کرد و اطاعت از آن را بر خود، واجب شرعی دانست؟! آیت‌الله‌ خامنه‌ای در سخنرانی خود در خطبه‌های نماز جمعه‌ی تهران در تاریخ بیست‌و‌پنجم خرداد ماه، توصیه‌های آشکاری به سران فتنه کردند، ولی هیچ یک از آنها به توصیه‌های ایشان عمل نکردند. عدم‌التزامِ عملی به ولایت فقیه، چیزی غیر از این است؟! آیا می‌توان پذیرفت کسانی منتقد – و نه معارض و برانداز و باغی – باشند، اما نه تنها نهادهای قانونیِ نظام سیاسی را بی‌اعتبار بدانند، بلکه حتی از نظر و مطالبه‌ی صریح ولیّ فقیه نیز پیروی نکنند؟!

د. هم سران فتنه و هم نیروهایی که از طریق عملیات روانی و اندیشه‌پردازی با آنها همراهی می‌کردند، به خوبی می‌دانستند که در چارچوب سازوکار انتخاباتیِ نظام جمهوری اسلامی ایران، امکان تقلّب وجود ندارد، چه رسد به تقلّب یازده میلیونی؛ چنان‌که برخی از آنها در اعترفات خود در دادگاه، به این واقعیت اشاره کردند. تعدّد نهادهای ناظر، حضور نماینده‌ی نامزدها در هر یک از حوزه‌های رأی‌گیری، حضور کسانی از خود مردم در حوزه‌های رأی‌گیری که در شمارش آراء مشارکت کردند و .... تقلّب یازده میلیونی را به توهمیِ خام و کودکانه تبدیل می‌کند.

[سوم]. چرا فتنه‌گران باز نمی‌گردند؟

سران فتنه نه تنها پس از خیزش الهیِ نهم دی‌ماه سال هشتادوهشت، پشیمان نشدند و از معصیت بسیار بزرگی که مرتکب شدند توبه نکردند، بلکه تاکنون که هفت سال از آن واقعه گذشته است، همچنان مواضع خود را تکرار می‌کنند. در اینجا، این پرسش مطرح می‌شود که دلیل این امر چیست؟ یک فرض این است که سران فتنه، مانند گذشته تصوّر می‌کنند که در انتخابات ریاست‌جمهوری سال هشتادوهشت، تقلّب شده و حقّ آنها تضییع گردیده است و به همین سبب، از موضع خود عقب‌نشینی نمی‌کنند. این فرض، صواب نیست؛ زیرا اگر هم در سال هشتادوهشت، چنین تلقی و تفسیری داشتند، در سال‌های پس از آن و در جریانِ افشاء شدن حقایق ناگفته و پنهان، از همه‌ی ابعاد و لایه‌های فتنه مطلع شدند و دریافتند که خطا کردند.

البته فرض این‌که سران فتنه از حقیقت ماجرا اطلاع نداشتند نیز پذیرفتنی نیست؛ چون در این صورت، باید از طریق مسیرهای قانونی اقدام می‌کردند و به جای تحریک و تهییج مردم و ایجاد آشوب و اغتشاش، صندوق‌های رأی را داور نهایی می‌شمردند و به دعوت شورای نگهبان برای بازشماری صندوق‌ها، پاسخ مثبت می‌دانند. بنابراین، روشن است که آنها واقف بودند بازشماری صندوق‌های رأی، تغییری در نتیجه‌ی اعلام شده ایجاد نخواهد کرد.

اگر اعتراض آنها بر سرِ رأی مردم بود، باید حقیقت را در درون صندوق‌های رأی جستجو می‌کردند، نه این‌که با بیانیه‌نویسی و لشکرکِشی خیابانی، اساس نظام و انتخابات را مخدوش کنند. بازشماری صندوق‌های رأی در مقابل دوربین‌های صداوسیما، راه حلّ منصفانه و معقولی بود که ولی سران فتنه با وجود تمدید شدن مهلت از سوی شورای نگهبان، از آن رو گرداندند. از این رو، توبه نکردن سران فتنه، هیچ دلیلی جز لجاجت و خودخواهی و نفسانیّت ندارد. اعتراف به خطا، محتاجِ شجاعت است؛ شجاعت غلبه کردن بر خواسته‌ی نفس که خود را تبرئه می‌کند و با توجیه‌سازی، می‌فریبد، به خصوص که چنین اعترافی، سرزنش یک ملّت را به دنبال خواهد داشت.

انتهای پیام/

مقالات

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی نوشته شوند و یا غیر مرتبط با موضوع باشند منتشر نخواهند شد.